فراه(پژواک، ١ سرطان٩٢): یک کودک یازده ساله در شهر فراه، موفق شده است که طی شش ماه، کل قرآنکریم را حفظ کند.

برگی از تاریخ فراه

150 سال قبل

خاطرات محققین غربی

نویسنده: عبدالرحمن وقار جوینی/ قسمت دوم.

        در ادامه خاطرات کاپیتان اوئن اسمیت، تبصره کوچکی را لازم میدانم، که این سفرنامه در زمان پادشاهی امیرشیرعلی خان نوشته شده، و هدف از بازتاب دوباره آن دوچیز است اول اینکه ما از جزئیات تاریخ کشور خود بدلایل متعدد چندان مطلع نیستیم بد نیست اگر با نشر اینگونه سفرنامه ها از جزئیات حیات اجتماعی و سیاسی آنزمان خویش آگاهی یابیم، و دوم اینکه ما خود را در آئینه بیگانه ببینیم، و بدانیم که آنها چه برداشت و قرائتی از حقایق آنزمان برما ارائه می نمایند که پیوسته به گذشته است.

برگی از تاریخ فراه

150 سال قبل

(خاطرات محققین غربی)

قسمت اول

نویسنده: عبدالرحمن وقار "جوینی"   

   کاپیتان اوئن اسمیت، دستیار و معاون شخصی ماژور جنرال گلد اسمید حکم در تعیین مرز سیستان بین افغانستان و ایران در سال 1872 میلادی و مطابق با 1251 شمسی بود. در آنوقت در افغانستان امیر شیرعلی خان پادشاه افغانستان و سیدنورمحمد شاه صدراعظم بود. در ایران ناصرالدین شاه قاجار حکومت میکرد.

گُله بازی؛

بازی عامیانۀ نوجوانان فراهی!

نوشتۀ: عبدالجمیل ”ذهین“

”اَوَلَکُو، شُغُلگَری نَکُو نُوبَت مَنه، اُواُو شَره شِی، بَست بَست که مَه بَزَنوُ، وای! جَرغ شیدو، جمع کُو از دُو تَه از سَه تَه، رَوَ، رَوَ،  جا...، دست نَزَن که جَا شدکیِ هَه یِی عَم از تو رَدکُو گُلار...)“ اینها نمونۀ از اصطلاحات عامیانۀ پُر کاربرد و شیرینِ گله بازی(بازی عامیانۀ نوجوانان فراهی است.) که اگر گشتی در پسکوچه های شهر و دهات فراه داشته باشید، همه روزه می توان از زبان نوجوانانی که در زیرِ آفتابِ سوزانِ و در روی  خاکهای مَلی پَسکوچه های این دیار با فراوانی شنید.

د حمل ۱۴مه؛ د فراه په تاریخ کې غمیزه ورځ!

 لیکنه: همایون ذهین

دا ژوند خو زمـــونږ کم د محبت لپاره هم دی

حیران یم چې نفرت ته اوزګاریږي خلک څنګه

          وايې کله چې پسرلۍ راشي، نوی هوا، نوی ژوند او خوشی او خوشحالي پیليږي... خو داسي و نشو، دلته نوی کال په جنګ! په وژني او په ژړاوي پیل شول...