وجه تسمیه فراه:

قدیمیترین منبعی که در آن از سرزمین فراه یاد شده، کتاب اوستاست که حدود (650- سال قبل از میلاد) در زمان زردشت تدوین یافته و در آن کلمه به صورت "فراداتا" به رود خانه ای اتلاق شده که از میان آن میگذرد و ما آنرا فراهرود می نامیم.

وجه تسمیه فراه:

قدیمیترین منبعی که در آن از سرزمین فراه یاد شده، کتاب اوستاست که حدود (650- سال قبل از میلاد) در زمان زردشت تدوین یافته و در آن کلمه به صورت "فراداتا" به رود خانه ای اتلاق شده که از میان آن میگذرد و ما آنرا فراهرود می نامیم.

عده ای کلمه فراه را با کلمات "فر" و "فرخ" همریشه دانسته که شکوه و جلال را معنی میدهد. اما احمد علی کهزاد مؤرخ شهیر کشور در مقالات "افغانستان در پرتو تاریخ" مینویسد که "فراداتا" نام اوستائی فراهرود مرکب از ترکیب فرا- و – داتا) است.

که اولی فرو و شکوه و دومی داد و عدل معنی میدهد و اشاره ای به آبادی و سرشبزی است که در اثر این رودخانه نصیب این منتطقه گردیده است.

ابراهیم پور داود دانشمند ایرانی که بر کتاب اوستا شرحی نوشته است مینویسد: "فراداتا اسم وادی است که امروز به فراهرود معروف است و اسم شهر فراه نیز مأخوذ از نام این رود خانه است.

عده ای قدیمیترین شهر و مرکز ولایت را شهر کهنه (قلعه فریدون) میدانند. این شهر که تاکنون نیز برج و باروهای شکسته و نیمه فرو ریخته اش میتواند انسان را محو شکوه و جلال روزگاران گذشته اش نماید، در متون عهد تیموری و صفوی بنام قلعه داوری یاد شده و عده ای معتقدند که این شهر در عصر فریدون و به امر فریدون پادشاه پیشدادی آریانای باستان بناء گردیده و همانطور که گفته شد آنرا بنام قلعه فریدون یاد میکنند، و نام فراه را نیز (شهر فریدون) مأخوذ از نام فریدون میدانند.